Onze ochtenden met de thuisschool-groep

Al zo’n anderhalf jaar geleden zijn we begonnen met thuisonderwijs geven aan Joah. Dat is in het begin best even zoeken; welke stijl werkt voor jouzelf en voor je kind(eren)? Welke methodes ga je gebruiken? Hoe deel je je dagen in? Het heeft ons een jaar gekost om hier een beetje uit te komen en intussen zitten we samen in een lekker ritme en genieten we, over het algemeen, erg van thuisonderwijs!

Maar ik voelde me er best alleen voor staan. Andere thuisonderwijs families wonen ver van ons vandaan. Ik had behoefte aan contact met hen en wilde graag meer sociaal contact voor Joah tijdens de week.

Allebei de kids gaan nu op de donderdag een hele dag naar een Chinese school, waar ze het erg naar hun zin hebben en ons even de handen vrij geeft. Op maandagochtend gaat Elias ook naar deze school en ga ik, samen met Joah, naar een zogenaamde Classical Conversations groep. Dit is een groep waarbij gezinnen die thuisonderwijs geven bij elkaar komen (meestal een ouder met kind(eren)) en met elkaar een programma doorwerken. Daarnaast, en dat is voor ons de belangrijkste reden van meedoen, kunnen we elkaar bemoedigen, tips geven, vriendschap opbouwen en de kinderen samen spelen.

Deze groep werkt met een klassiek onderwijsmodel. Dit ziet er heel anders uit dan traditioneel onderwijs, zoals het op de meeste basisscholen in Nederland gegeven wordt. Ik heb hier echt enorm aan moeten wennen, maar begin er intussen zeker de waarde en schoonheid van in te zien!

Dit model gaat uit van drie verschillende leerfases in het leven van het kind. Joah zit nu in de eerste leerfase. Een jong kind als hij, zo redeneert men, heeft een zeer goed vermogen om dingen te onthouden, mits het op een voor hen aantrekkelijke manier wordt aangeboden. Elke week beginnen we dan ook met memorisatie. Van een aantal vakken (geschiedenis, Engels, rekenen, natuurkunde) worden een aantal feiten behandeld, meestal aan de hand van liedjes, raps, met een hoop gebaren, plaatjes en ezelsbruggetjes. Ik stond hier best kritisch tegenover, want waarom zou je zulke jonge kinderen bedelven onder allerlei termen en dingen waar ze toch nog niks van begrijpen? Maar het idee is dat ze nu puur die feiten leren en onthouden en over drie jaar (het heeft een driejarig curriculum dus over drie jaar werken ze weer door dezelfde stof) gaan ze er betekenis aan verbinden en de kennis verdiepen. Dan weer drie jaar later, als ze dus in die laatste fase zitten komt er discussie en kritisch denken bij kijken.

En ik moet toegeven; het werkt! Terwijl ik vaak de tekst van de liedjes (de feiten dus) vergeet, zingt Joah ze nog steeds moeiteloos na! Thuis herhalen we dit elke dag nog zo’n 15 minuten en ‘that’s all it takes’!

Na het memorisatie gedeelte doen we een natuurkundig proefje, wat juist wel weer heel praktisch en betekenisvol wordt gemaakt. Soms gaan we naar buiten toe, naar het park, om bijvoorbeeld planten of insecten te zoeken en bekijken.

Proefjes in het park (Elias was die ochtend gezellig mee omdat z’n school dicht was)

En als we daar mee klaar zijn, komt mijn favoriete onderdeel van de ochtend: presentaties! In een klein groepje (zo’n 7 kinderen in ons geval) mogen de kinderen kort iets presenteren. Het onderwerp mogen ze zelf uitkiezen. Joah heeft al eens verteld over Nederland (en stroopwafels uitgedeeld 🙂 ), over zijn favoriete boek of een zelfgemaakt kunstwerk laten zien. Elke week wordt er aan 1 aspect aandacht besteedt: oogcontact maken of duidelijk praten bijvoorbeeld. Ik vind het zo leuk om te zien hoe kinderen zo jong al kunnen wennen aan en oefenen met spreken voor een groep en delen over dingen waar ze enthousiast over zijn!

Het laatste onderdeel van de ochtend is kunst. Soms beeldende kunst. Hieronder het eindproject van Joah; de Taj Mahal in perspectief. Ik stond echt versteld van wat hij geleerd heeft! Andere onderdelen zijn kunstgeschiedenis (waar ook heel wat Nederlandse kunst langs komt trouwens!) en muziek, zoals het bespelen van een Ierse fluit bijvoorbeeld. Joah vond dit echt vreselijk en weigerde mee te doen 🙂

De ochtend wordt afgesloten met samen lunchen. Heel gezellig. Elias eet intussen lunch op zijn Chinese school. Daarna halen we hem op en gaan samen weer terug naar huis waar we meestal niet zo heel veel meer doen. Want die ochtenden zijn erg leuk maar ook erg vermoeiend, vooral als je 6 jaar bent 🙂

Eerlijk is eerlijk. Ik zal nooit fulltime het klassieke model gaan toepassen in mijn thuisschool. Maar misschien juist daarom is het zo leuk om er iets van mee te pikken en  te zien hoe het z’n vruchten afwerpt in Joah’s leven! Daarnaast voorziet het voor mij én voor hem in een behoefte aan sociale contacten. We voelen ons al met al erg gezegend dat deze groep er is en we er deel van uit mogen maken!

Binnenkort weer een blog over thuisonderwijs, dit keer over wat we dan wél doen als we thuis les hebben!