Een Chinees Nieuwjaar om nooit te vergeten

Wat keken wij uit naar onze nieuwjaarsvakantie. De meeste buitenlanders hier vertrekken voor vakantie naar Thailand of andere buurlanden. Maar voor ons is dit altijd een heerlijke tijd thuis als gezin waarin we genieten van alle gezelligheid in de stad (we hebben hier nl. geen kerstvakantie). We hadden al een lijstje gemaakt van dingen die we konden doen, plekken die we wilden bezoeken, films die we thuis konden kijken met een kop warme chocolademelk ernaast. Dat laatste gaat nog wel lukken, de rest liep even anders..

Reisadvies Buitenlandse Zaken

Want opeens bevonden we ons in de meest bizarre situatie die we ooit meegemaakt hebben. De uitbraak van een nieuw virus in de provincie hiernaast, die de hele wereld, maar vooral China op zijn kop zette…

Graag vertellen we jullie hoe China, ons leven en de situatie er op dit moment uitziet.

Heel kort gezegd ligt het hele openbare leven plat. Op een aantal supermarkten na zijn alle winkels dicht. Musea en andere toeristische attracties zijn dicht. Restaurants zijn dicht. De metro naar het vliegveld rijdt niet meer. Didi (Uber-achtige taxi service) rijdt niet. Veel bussen rijden niet meer. Veel vluchten van en naar Xi’an zijn gecanceld. Alle bedrijven hebben een langere vakantie dan gepland. De scholen zijn tot nader order (en tot grote vreugde van Elias) gesloten.

Iedereen is opgeroepen om zoveel mogelijk binnen te blijven. Mensen komen alleen buiten om even een wandelingetje in de compound te maken, of boodschappen te halen. Met ten alle tijde een masker op. Zonder masker kom je nergens binnen.

Iedereen is bang, Iedere persoon die je, die enkele keer dat je buiten komt, tegenkomt is een potentieel gevaar voor je gezondheid. Iedereen houdt nauwgezet de nummers en ontwikkelingen bij. Toen ik gister buitenkwam stond er een ambulance voor de deur van de compound aan de overkant. Ik zag iedereen stilstaan, kijken, denken ‘het zal toch niet?’ Gisteren hoorden we via social media dat er twee besmettingen zijn op loopafstand van ons huis. Uit pure angst en paniek zijn een halve week terug alle supermarkten en apotheken leeggekocht. De desinfectiegel, handzeep en maskers waren sowieso niet aan te slepen. Een andere compound kom je niet in op het moment, dus we kunnen bij niemand langs en niemand kan hier op bezoek. ‘Het is alsof we in een film leven,’ zei een vriendin. En zo voelt het inderdaad: onwerkelijk.

Voor we terug naar huis mogen, moet bij de poort even temperatuur geregistreerd worden

Op elke plek moet je voor het binnen gaan registreren; naam, adres, telefoon, temperatuur.

In de lift moet je een tissue pakken om op het knopje te drukken

Hier thuis gaat alles gewoon door voor zover dat lukt. Thuisonderwijs is een groot voordeel, want daar kunnen we natuurlijk gewoon mee door gaan! Met aan eten komen hebben we tot nu toe nog geen problemen gehad. We zorgen dat we ons immuumsysteem zo sterk mogelijk houden, doen af en toe een dansje om de druk van de ketel te halen. Mijn Chinese taallessen doe ik nu via Skype. En, even heel nuchter, we weten dat we eigenlijk heel weinig kans op besmetting lopen. Het zijn meer de maatregelen die genomen zijn(en om eerlijk te zijn zijn we maar wat blij dát die genomen zijn!) die het pittiger maken, dan het virus zelf. Neemt niet weg dat het spannend blijft hoe dit zich verder ontwikkelt.

Deze arme man moet hele dagen de boel ontsmetten met zn spuit en chlooroplossing.
Als de winkel niet meer open mag, dan verkoop je toch gewoon op straat?

Over ontwikkelingen gesproken; de prognose hier is dat het virus over een weekje zijn hoogtepunt zal bereiken en daarna snel af zal nemen. En tot die tijd zitten wij ons huisarrest nog wel uit.

Gelukkig, elk nadeel heb zijn voordeel!

Want wat is het rustig op straat! Onderstaande foto is Chang An Lu, één van de drukste wegen van de stad. Verkeer is een groot frustratie en stresspunt voor ons, maar van die stress hebben we nu geen last!

Daarnaast zijn we nog nooit zó gezond geweest als nu, want we doen alles wat we kunnen om het virus buiten de deur te houden!

Ondanks die fijne voordelen is dit een lastige situatie en willen we al onze biddende lezers vragen om, als je dit leest, even een minuutje te bidden voor ons,  voor China en de huidige situatie. Bedankt!

Dit dorp is in quarantaine en wordt bewaakt met drones. Deze oude vrouw, die nog nooit van haar leven een drone had gezien, was een beetje té nieuwsgierig en wordt terug gestuurd 😉